Nie wypalaj – nie zabijaj

Wypalanie traw w Polsce jest nie chlubną tradycją, z którą od lat zmagają
się strażacy, służby leśne i ochrony środowiska, policjanci i strażnicy
miejscy. Ekolodzy, naukowcy, przyrodnicy i leśnicy – wszyscy
zdecydowanie apelują, że wypalanie nie jest efektywnym sposobem
“odnawiania” gleby. Zostało, bowiem naukowo udowodnione wiele lat temu,
że wypalanie suchej roślinności wpływa negatywnie na wiele elementów
przyrodniczych.

W wielkim skrócie: ziemia zostaje wyjałowiona, a nie użyźnia się; nie
dochodzi do naturalnego rozkładu resztek roślinnych; przerywany jest
proces formowania się próchnicy; do atmosfery przedostaje się szereg
związków chemicznych będących truciznami zarówno dla ludzi, jak i
zwierząt. Wypalanie traw skutkuje zabijaniem znacznej ilości organizmów
żywych, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania przyrody.

Mimo iż wypalanie traw jest szkodliwe, niedozwolone i bardzo
niebezpieczne, co roku setki nierozważnych i bezmyślnych osób (rolników,
działkowców, dozorców…) właśnie w ten sposób “oczyszcza” swoje pola,
łąki i trawniki, co stanowi genezę powstania niniejszego programu.

Aby walka z tym groźnym zjawiskiem była skuteczna, “wypalacze” muszą się
znaleźć pod presją szeroko pojętej opinii publicznej. Ich czyny muszą
być napiętnowane przede wszystkim przez współmieszkańców.